Bir süre sonra mezun olacaksınız ama ne yapacağınızı bilmiyorsunuz muhtemelen. ÇoÄŸu yeni mezun ve mezun adayının girdiÄŸi genel psikoloji budur… Ben de bu dönemden geçtim, ne yapacağımı bilmeden baya bir süre kararsız kaldım. Ä°ÅŸ hayatında geçirdiÄŸim bir müddet süreden sonra, yeni mezun olacak arkadaÅŸlara verebileceÄŸim tavsiyeler ÅŸunlar:
Belki büyük umutlarla büyük hedeflerle, belki de sonradan hayal kırıklığına uğramamak için temkinli davranıp beklentilerinizi düşük tutarak çalışmaya başladınız yeni şirketinizde. Birçoğumuz çalışmayı çok istediğimiz bir şirkette işe başladığımızda ‘ben buradan emekli olurum artık’ diye düşünür. Ama durum genelde öyle olmaz maalesef. Bir süre sonra yeni işe başladığınız firmanızdaki cicim aylarınız sona ermeye, başta takındığınız [...]
“Çok riskli” veya “ben o riski alamam” diye düşündüğünüz ÅŸeyler vardır… Neredeyse bu “risk” konusu düşünülmeden, ne anlama geldiÄŸi bilinmeden kullanılan genel geçer bir yargı olmuÅŸtur. Oysa ki riskin analitik ve bilimsel bir tanımı var: Risk = Etki * Olasılık ‘tır. Bu yazıda risk nedir, ne anlama gelir, nasıl hesaplanmalıdır inceliyorum.
Daha önce örnekleri olduÄŸu gibi (sismanifesto.com sitesi tanıtımını mesela) kiÅŸisel geliÅŸim, finans, iÅŸ hayatı, hobiler, saÄŸlık, teknoloji ve verimlilik konularında yazılar yazan blogger’ları bu sitede tanıtmak istiyorum.
Tanıtımlar röpörtaj ÅŸeklinde olacak… Ä°lgilenenler akilligelisim@gmail.com adresine email atabilirler.
“Yaklaşık 5 senedir tatiller ve haftasonları hariç sabah henüz gün ışımadan evden çıkıyorum ve akÅŸam hava karardıktan sonra evime ulaşıyorum.”
Bu cümleyi bir çocuÄŸa söyleseniz muhtemelen “deli misin?” diyecektir (çünkü çocuklar bazen yetiÅŸkinlerden daha bilge olabiliyorlar).
Hakikaten deli miyim? Deli misiniz? Uykumuzdan feragat ederek, arabalara atlayıp havayı kirleterek, dolmuÅŸlarda-servislerde sefil olarak, ofis ortamlarında kirli klima havası ve fotokopi makinası gürültüsü altında çalışarak koca bir ömrü tüketiyoruz…
Peki bütün bunlardan arınarak, daha verimli, daha saÄŸlıklı ve daha kaliteli bir çalışma hayatı oluÅŸturulabilir mi? Cevabı kocaman bir EVET…
Bu yazıda evden çalışmak, yani home-office çalışmayı inceliyorum. Özellikle ofis çalışanları: dikkatle okuyun.
Hiç isminizi google’da arattınız mı? Sonuç ne? Kimler çıkıyor karşınıza?
Mesela benim ismimi aratan bir kiÅŸinin karşısına acayip karakterler çıkabiliyor… Bir avukat, bir oto tamircisi, bir ÅŸair, gümrük müşaviri, 5 yıl hapis yemiÅŸ bir kaçakçı!
Hangisiyim ben? Beni aratan bir kişi nasıl anlayacak kim olduğumu?
Benim ismimle internette bir sitede abuk sabuk bir şeyler yazan birisi varsa, acaba adım lekelenir mi?
Aklıma gelen sorular bunlardı ve google bu sorulara hiç de iç açıcı cevaplar vermiyor.
O halde geriye yapacak bir ÅŸey kalıyor… “Ä°nternet KimliÄŸini” korumak.
Bu yazıda nasıl yapılacağını anlatıyorum…
İşim gereği, yeni mezun veya son sınıfta bir çok genç arkadaşla iş mülakatı yapma şansım oldu.
Benim “iyi okuldur” diye düşündüğüm pek çok üniversiteden mezun arkadaşın okuduÄŸu bölümle ilgili en temel ÅŸeyleri bilmediÄŸini üzülerek fark ettim.
Ä°ÅŸletme yüksek lisansı (MBA), Finans yüksek lisansı gibi yüksek lisans derecelerine sahip (ki bunlar da Türkiye’de ilk 10′daki okullar) aday arkadaÅŸların en temel finans ve finansal analiz araçlarından bihaber olduklarını görmek beni ürküttü…
Hatta yine Türkiye’nin iyi üniversitelerinden birisi olan bir okulumuzdan Bilgisayar MühendisliÄŸi bölümü 2.lik derecesiyle mezun olan bir arkadaşın “veritabanı nedir?” soruma bön bön bakmasını hatırladıkça sinirleniyorum…
Yahu kim yetiştiriyor sizi çocuklar? Nasıl oluyor da okuduğu bölümler hakkında en temel bilgiler konusunda farkındalığı olmayan bu çocuklar aldıkları dersleri geçiyorlar? Hangi akademisyen bu çocukları vicdanı sızlamadan mezun ediyor?
Bu yazıda Türkiye’deki üniversite eÄŸitimini sorgulamaya çalışacağım. DoÄŸrusu ne olmalı üzerine biraz ahkam kesiyorum…
Youtube’un yasaklanması ile Türkiye internet sansürü ile tanıştı… Aradan yıllar geçmesine raÄŸmen de herhangi bir iyileÅŸme yok, aksine kötüye gidiyor bu iÅŸ.
Son yıllarda ÅŸirketler de internet sansürü uygulamaları yaygınlaÅŸmaya baÅŸladı. Gün geçtikçe personelin internette geçirdiÄŸi zamanın iÅŸ verimini azalttığını düşünen yöneticiler çoÄŸalıyor. Yapılan araÅŸtırmalar da gerçekte yöneticileri doÄŸrular nitelikte…
Çalışanlar iş yerinde geçirdikleri vaktin önemli bir kısmını youtube, facebook, twitter, chat vb. iş dışı sosyal mecralarda harcıyorlar ve doğal olarak verim ve dikkat azalıyor.
Åžirketler de bu siteleri sansürleyen programlar kullanarak veya kotalar tanımlayacak çalışanın “iÅŸinin başına dönmesini” saÄŸlıyorlar.
Bu mantıkta yanlış olan tek ÅŸey var: bu sansür soruna herhangi bir çözüm saÄŸlamıyor…
Bizim gibi kültürlerde iÅŸ sahibi olmak, iÅŸe gitmek “adam olmak”la eÅŸdeÄŸer tutuluyor. Ä°ÅŸsiz olmak insanın kendisini daha deÄŸersiz hissetmesine, toplum tarafından küçük görülmesine kadar varabiliyor.
Bize benzer bir kültür olan Japonya’da patronların çalışanlarını iÅŸten çıkarttıktan sonra bile iÅŸe gelip gitmelerine izin verdiklerini okumuÅŸtum. Bu sayede çalışan maaÅŸ almasa bile ele güne karşı “iÅŸsiz kalmanın utancını” yaÅŸamak zorunda kalmıyor.
Peki işsiz kalmak gerçekten bu kadar büyük problem mi? İşsiz kalınca bütün dünya üzerimize yıkılmalı mı?
Klasik “iÅŸ” tanımını biraz esnetince bu olaya bakışımız deÄŸiÅŸebilir mi?
Kriz zamanı iÅŸsiz kalan büyük bir kitlenin iç huzurunu biraz rahatlatmak için bir kaç fikrim var…
Evet soru bu: işe yakın yerde oturup yüksek kira ödemek mi, düşük kira ödeyip uzak bir yerde oturmak mı mantıklı?
Yakın bir zamanda evlenip ailemle yaşadığım evden ayrılacağım için bu soru şu anki en büyük gündemimi teşkil ediyor. Bu yazıda seçim yaparken izleyebileceğiniz yöntem ve bu tür kararları verirken yapılması gereken hesapları okuyabilirsiniz.
(İpucu: işe yakın oturmak mantıklı :) )
