Akıllı Gelişim

Dans bana her zaman enteresan gelmiştir. Daha önce hiç yapmadığım için insanların neden bu önceden çalışılmış hareketleri yapmaktan zevk aldıklarını merak etmişimdir.

Ancak, Tango için bu bir istisna oldu bana… Üniversitede izlediğim bir Tango gösterisi benim bu konudaki algımı değiştirmişti. Nedenini bilmiyorum, ancak bir anda Tango yapmak çok anlamlı gelmeye başladı.

Bu aklımın bir köşesinde kalan bir heves oldu hep. Sonra kız arkadaşım (ve birkaç ay sonra hayat arkadaşım) Nihan ile başlamaya karar verdik.

Yaklaşık 4 aydır Tango yapıyoruz ve inanılmaz memnunuz… Bu yazıda Tango dansını, insana kattıklarını ve yaşadıklarımı anlatıyorum.

[devamını okuyun...]

Maalesef ülkemizde “Sabancı Öğretmen evi yaptırıyor ama nasıl olsa vergiden düşüyor, cebinden para çıkmıyor”, “Koç müze yapmış, ama vergiden düştü onu…” vb. akıl almaz bir kahvehane muhabbeti dönüyor uzun süredir.

Sokaktan geçen 10 kişiden 8-9′u “teşekkür ederiz, ama zaten vergiden düşüyorlar” muhabbetini yapacaktır. Hatta bu muhabbeti, okumuş etmiş, aklı başında bir sürü insandan da duydum.

Kişisel gelişim, her duyduğuna inanmamayı, sorgulamayı ve anlamayı teşvik eder ve bu eleştirel bakış açısını geliştirmeyi hedefler.

Bu yazıda da bu yanlış anlamayı, eleştirel bir bakış açısı ile inceliyorum: Sabancısı, Koç’u bu yardımları vergiden düştükleri için yapmıyorlar canım kardeşim… Gel hesaplayalım.

[devamını okuyun...]

Hepinizin başına gelmiştir, durup dururken birisi (ailenizden birisi, arkadaşınız, patronunuz, yoldan geçen birisi vs.) gelir size herhangi bir konuda “öyle yapma, böyle yap” diye tavsiye verir… Türk halkı olarak tavsiye vermeyi çok seven bir yapımız var. Ancak, tavsiyeler doğru kişiden-doğru zamanda-doğru amaçla gelmediğinde rahatsız etmekten öteye gitmiyor.

Hele ki enteresan bir insansanız, toplumun hareket ettiği yönde pararlel ilerlemiyorsanız (mesela ben) inanılmaz yorucu olabiliyor bu tavsiyeler… Bu yazıda tavsiye bombardımanı altındaki hayatımızda hangi tavsiyeleri kaale almayıp, bildiğimiz gibi hareket etmeliyiz biraz ahkam keseceğim..

[devamını okuyun...]

Hıçkırık arada sırada hepimizin başına gelen bir şey. Çok yemek yediğimizde, acı bir şey yediğimizde veya sebepsiz yere hıçkırığa tutulabiliyoruz. Hıçkırık başlarda çok sevimli olabilirken, geçmiyorsa işkence haline gelebiliyor. En azından ben bir kere hıçkırığa tutulursam en az 10 dakika hıçkırıyorum ve bu çok sinir bozucu bir şey.

Bu yazıda niye hıçkırıyoruz ve hıçkırığı durdurmak için en etkin yöntem nedir onu anlatıyorum.

[devamını okuyun...]

Bir süredir bu web sayfasının en azından kendi masrafını çıkartabilmesi için siteye reklam koydum. Önce google’ın adsense’ini denedimsonra gittigidiyor’un ortaklık programını da reklamları siteye koyarak denedim.

Aradan bir süre geçtikten sonra gittigidiyor ve google’ı karşılaştırdığımda google’ın yaklaşık 4 kat daha fazla kazandırdığını gördüm. Gittigidiyor bannerlarının (reklamları) performansı oldukça düşük.

[devamını okuyun...]

Blog açmak inanılmaz kolaylaştı: açın wordpress.com, blogger.com vb. bir blog hosting sitesini, muhtemelen 10 dakikalık bir ayarlama süresinin ardından blog’unuza ilk yazınızı yazmış olursunuz.

Bu müthiş bir şey! İnternet kullanımının ve bilgi paylaşımının çok kolaylaştığının işareti… Ancak yapılan bir araştırmada, açılan blogların %51′i 3 aylık zaman içinde terk ediliyor! Yani açan kişi bir daha uğramıyor, yazı yazmıyor veya kapatıyor.

Buna blog dayanıklılık testi adını verirsek (ben verdim) Akıllı Gelişim bu testi başarıyla geçti… Çok mutluyum :)

[devamını okuyun...]

Evet soru bu: işe yakın yerde oturup yüksek kira ödemek mi, düşük kira ödeyip uzak bir yerde oturmak mı mantıklı?

Yakın bir zamanda evlenip ailemle yaşadığım evden ayrılacağım için bu soru şu anki en büyük gündemimi teşkil ediyor. Bu yazıda seçim yaparken izleyebileceğiniz yöntem ve bu tür kararları verirken yapılması gereken hesapları okuyabilirsiniz.

(İpucu: işe yakın oturmak mantıklı :) )

[devamını okuyun...]

Bu terimi ilk duyduğumda çok gülmüştüm, “yahu internetin de mi bağımlılığı varmış? yuh artık…” diyordum. Bunu derken de yaklaşık 12 saattir bilgisayarın başında ekşi sözlük okuyordum!

İnsan bazen kendi yaşadığı problemin farkına varamıyor, sanki hiç kendisine uğramamış, başkasının derdiymiş gibi geliyor.

Oysa bal gibi ben de internet bağımlısı olma yolundaydım.. (belki de olmuştum bilemiyorum)

Sene 2000′den hızlı sarım 2010′a geldiğimde 10 senede bu yolda çok ilerleme kaydettim. Hayat artık internetsiz de var ve internete bağlanma dürtümü kontrol edebiliyorum.

İnternet bağımlılığın başlaması, ilerlemesi ve sonunda kontrolü için kendi tecrübelerimi bu yazıda okuyabilirsiniz.

[devamını okuyun...]

İnsan ihtiyaçlarının sınırsız olduğu söylenir. Gerçekte de Dünya üzerinde doyumsuz görünen tek varlık sanırım insan.

Belgesellerde görmüşsünüzdür, karnı tok bir aslan yanından geçen antilop sürüsüne dönüp bakmaz bile! Sadece ihtiyacı varsa avlanır.

Bu neredeyse tüm hayvan türleri hariç aynıdır: ihtiyacı varsa avlanır, yoksa avlanmaz.

Peki biz insanlarda niçin durum böyle değil? Niçin ihtiyacımız olmasa da bir eşyayı alıyoruz?

Çünkü bizi diğer hayvanlardan ayıran bir özellik var: “Geleceği düşünebilmek”.

Gelecekte lazım olur düşüncesi ile ihtiyacımızdan fazlasını elde etme eğilimindeyiz. Bu da çok normal bir güdü… Ancak bir problem var: biz insanlar geleceği öngörmekte son derece başarısızız.

Peki doğru düzgün ön göremediğimiz bir gelecekte, ihtiyaç olacağını düşündüğümüz bir şeyi almaya çalışmak ne kadar doğru bir davranış?

Bu yazıda “ihtiyaç” kavramını kurcalıyorum… Gerçekte ihtiyaç nedir, bu ihtiyaçlar doğru şekilde nasıl belirlenir, kendimizi “ihtiyaçlar” zincirinden nasıl kurtarabiliriz biraz fikir cimnastiği yapıyorum.

[devamını okuyun...]

Sosyal medya devrimi olarak adlandırılan, insanların iletişim kanallarını zenginleştiren ve bunu teknolojiyi kullanarak sağlayan bir site var herkesin malumu… Facebook.

Teknolojiyi çok yakından takip ettiğim için, sitenin ilk üniversitelere yaygınlaştığı an üye olmuştum ve o sıralar etrafımda bildiğim hiç kimse yoktu siteden haberdar olan. Herkese forward maillerle “ya bakın böyle bir site var, resim koyabiliyorsunuz, tag’liyorsunuz ve yorum yapabiliyorsunuz, harika bir fikir” diye haber vermiştim.

Gel zaman git zaman herkes gibi ben de ilkokul arkadaşlarımı buldum sitede… “aaa ne kadar büyümüşsün, aaaa saçların bile dökülmüş” tepkilerini verdik…

Sonra application (uygulama) çılgınlığı çıktı. Abuk subuk bir sürü uygulamayla doldurdum profil sayfamı… Minimalist bir insan olduğum için sonradan hepsini çıkarttım.

Biraz daha zaman geçince artık baymaya başladı Facebook… Normal hayatta görüşmediğim, sadece tipini hatırladığım bir sürü insanla doldurdum listemi, kimseyi reddedemiyorsun sonuçta… Bir zaman merhabalaşmışlığın oluyor.

Ve en sonunda hiç girmez oldum siteye, ama mailler gelmeye devam etti…

Ben de buna bir son verme kararı aldım. Peki tam gerekçeleri neler, nasıl tam anlamıyla çıkılıyor bu facebook’tan bu yazıda anlatıyorum…

[devamını okuyun...]