İşsiz Kalmaktan Korkmamak
Bizim gibi kültürlerde iş sahibi olmak, işe gitmek “adam olmak”la eşdeğer tutuluyor. İşsiz olmak insanın kendisini daha değersiz hissetmesine, toplum tarafından küçük görülmesine kadar varabiliyor.
Bize benzer bir kültür olan Japonya’da patronların çalışanlarını işten çıkarttıktan sonra bile işe gelip gitmelerine izin verdiklerini okumuştum. Bu sayede çalışan maaş almasa bile ele güne karşı “işsiz kalmanın utancını” yaşamak zorunda kalmıyor.
Peki işsiz kalmak gerçekten bu kadar büyük problem mi? İşsiz kalınca bütün dünya üzerimize yıkılmalı mı?
Klasik “iş” tanımını biraz esnetince bu olaya bakışımız değişebilir mi?
Kriz zamanı işsiz kalan büyük bir kitlenin iç huzurunu biraz rahatlatmak için bir kaç fikrim var…