Bir süredir yazamıyorum siteye… Bugün ise biraz eğlenmek istedim. Bir beyin cimnastiği yapsam, mesela ölene kadar ihtiyacım olan berber parasını bir kenara koysam bu ne kadar eder dedim… ve bir hesap yaptım.
Bir alışveriş merkezine gittiniz, gezerken gözünüze bir elbise, elektronik eşya veya çok istediğiniz bir spor eşyası takıldı…
Hemen almaya niyetlendiniz, kredi kartınızı çıkarttınız ve gördüğünüz eşyayı satın alıp evin yolunu tuttunuz…
Görünüşte bu kadar kolay herşey…. Ama gerçekte öyle mi?
Kaç saat çalışmak zorundasınız bu eşyayı almak için?
40′lı yaşlarına gelmeden “iş hayatı”ndan ayrılmak olarak tanımlanabilecek yeni bir akım başladı dünyada: Erken emeklilik.
Normalde “emekli” olmak demek tanım olarak “üretken” günlerin sonuna gelmek demektir. Bu da 60′lı yaşlara denk gelir.
Devlet ve kurumlar bu kapitalist sistemde insana “çalışan makine” muamelesi yapmaktadır. Nasıl ki makineler “faydalı ömrünü” doldurduğunda üretim hattından çıkartılırsa, insan da ancak “faydalı ömrünü” doldurduğunda üretim hattından çıkartılır.
Ancak üretimden çıkartılan bu insanlar, yıllarca “üretimden çıktıktan sonraki kısa hayatlarında çalışmadan yaşayabilmek için” para biriktirmeleri sebebiyle “emekli” olurlar. Yani işin özeti maalesef budur.
Erken emekliliğin mantığı ise henüz üretken zamanların zirvesindeyken, sağlıklı bir vücuda, yerinde bir beyne sahipken “üretim çarkından” çıkarak insanın “kendisini gerçekleştirmesini” sağlamaktır.
Herhangi bir konuda bilgisiz olmak cahil olmak için yeterli bir gerekçe olarak sayılamaz. Ancak bilerek ve isteyerek öğrenmemek, bilgi eksikliğini kapatmamak cahilliğin temel sebebidir. Bugüne kadar pek çok konuda bilinçsiz insanla tanıştım… Cahil olarak rahatlıkla adlandırılabilecek onlarca kişi biliyorum… Ama bunlar içinde beni en çok şaşırtan ve üzen etrafımda finansal cahiller görmek, hele ki bunların [...]
